Seviyorum diyebiliyorum.Ama sadece kendi kendime...

            Seviyorum diyebiliyorum.

Ama sadece kendi kendime...

            Cümlelerini tamamlayabilmek için o cümleyi hakkıyla anlayacak birileri olmalı karşıda.Vardır ama ''hakkıyla'' kelimesini cümleden çıkarman gerekir.
Yapman gereken tek şey yaşananlara göz yummak.Yapar,görmezden gelirsin.Uzar gider zamanlar..Geriye dönüp baktığında bir şey göremezsin çünkü hep göz yuman sen olmuşsundur,yaşanmış bir şey göremezsin.Ne acı düşünsene,hep hayalmiş..Deli gibi arzu ettiğin şeylerin hep hayal olduğunu görüyorsun çünkü yaşamak için doğru kişi ya da zaman değilmiş.Ama her hayalinin öznesinde O var.Bir bakımdan hastalıklı bir duygu gibi gelebilir çünkü asla o özneyi değiştiremiyorsun.Başkalarını almak istiyorsun ama yapamıyorsun çünkü o özneye o kadar alışmışsın ki.Dediğim gibi hastalıklı duygu işte.
           Hayalleri bile sevdiğin zamanlar var mı? Ben rüyalarımı bile çok seviyorum çünkü bir tek o zaman beraberiz,biziz.


            Kurtulmak istedim mi ? Bilmiyorum.Henüz karar verebildiğim ya da cevabını bildiğim bir soru değil.Ama benden başka çoğu insan için kurtulmak isteseydim eğer kurtulurdum,istemiyormuşum.Hatalıymışım çünkü kendi hayatıma zarar verdiğimi düşünüyorlar.Bence onu kafamda yaşatmamın bir zararı yok ki büyük ihtimal vardır her neyse öyle işte.
Üzerinde saatlerce kafa yoracağım,düşüneceğim bir konu değil.Önceden öyleydi çok kafama takardım.Her zaman beraber olmak isterdim.Benim istediğim :) ya da beraber istediğimiz her şeyi yapmak isterdim.Ama uzun zaman oldu bunların olmayacağını öğreneli.İnsan olmayacağını bile bile hâla hayal kurar mı?Kuruyor vallahi...

            Bu his zorluyor.Olmayacağını bilmek,hayal kurmak,rüyanda görmek ama yanında olmamak.SEN ANCA BUNU RÜYANDA GÖRÜRSÜN DERLER YA.       heh işte tam da bu..